Anjovt - Stoppen met roken dagboek

Even zomaar een kort berichtje... ja ik doe ook nog steeds mee.... ;-)

Inmiddels al ruim VIERHONDERDVEERTIG dagen rookvrij, ruim TIENDUIZEND peuken niet gerookt en al meer dan TWEEDUIZEND EURO bespaard. Geweldig toch....!!?!??!!!!!

Voor alle pasgestopten: heel veel succes!! Moeilijk is heel iets anders dan onmogelijk, dat hebben wij wel bewezen. Als ik 't kan, kan iedereen het..... Dat zou ik tegen alle rokers wel willen roepen: stop ermee, probeer het gewoon, houd vol, want je zult zien het valt uiteindelijk best wel mee en je wint er zoooooooveeeeeeeel mee!!!!!!!!!!!!

En verder: heel veel groetjes voor iedereen van onze lichting!!

Inmiddels ben ik niet meer zo bezig met roken. Soms even een momentje van "oh lekker nu even een sigaretje....." maar die momentjes zijn maar sporadisch meer en zijn ook zo weer voorbij.

Wat mij betreft vind ik het wel fijn dat 2010 voorbij is, was voor mij niet echt een topjaar. Wel helemaal zonder sigaretten, maar met allerlei vervelende akkefietjes met lijf en leden..... 't Gaat nu allemaal weer een beetje de goede kant op, ben inmiddels zelfs al een kilo of tien afgevallen en voel me stukker beter!! 

Voor jullie allemaal: de allerbeste wensen voor 2011!! Maak er een topjaar van!!

Groetjes!!!

Anjo

Da's toch weer wel hartstikke leuk om meteen response te krijgen! Dat is ook de kracht van dit blog denk ik! Het gevoel van: samen staan we sterk en elkaar een hart onder de riem steken. We staan er niet alleen voor want we zitten allemaal in 't zelfde schuitje.....

Over samenwerking laatst nog een mooi verhaal tegengekomen:

Een olifant naar de top…….?!?!

Een olifant staat in een diep dal onder aan een hele hoge berg. Om te overleven moet hij omhoog tegen de berg op. De olifant kan dat niet in zijn eentje, maar gelukkig krijgt hij een leidsman.

De leidsman bindt een touw om de nek van de olifant en gaat voor hem uit. Hij trekt uit alle macht en een heel klein stukje krijgt hij de olifant omhoog. De olifant komt niet op het idee dat hij zelf ook zijn poten kan verzetten en laat zich gewoon aan het touw naar boven trekken.

Uren is de leidsman zo bezig, maar uiteindelijk zijn zijn krachten helemaal op. Hij laat het touw even los en de olifant zakt weer terug het diepe dal in.

Zo probeert hij dat nog een aantal keren, maar uiteindelijk geeft hij de moed op. Alleen en op deze manier kon hij de klus niet klaren. Zonder verdere hulp kan de olifant niet overleven…..

Hij heeft wel een idee hoe het anders zou kunnen, maar daar heeft hij meer hulp bij nodig. Bestaan er mensen die willen assisteren om een olifant de berg op te helpen…??

Gelukkig vindt hij een aantal mensen bereid om samen de krachten te bundelen. Iemand komt op het idee dat een olifant ook zelf poten heeft om vooruit te komen. Want een olifant is veel te zwaar; het is onmogelijk om een olifant zomaar de berg op te trekken.

De olifant wordt gestimuleerd zijn eigen kracht te gebruiken. De leidsman gaat voorop om de richting aan te geven en de helpers lopen achter de olifant. Als het nodig is, geven ze de olifant een duwtje in de rug en zo klimt de olifant stapje voor stapje richting de top.

De top zal hij niet zomaar bereiken, maar dat hoeft ook niet. Om een gelukkig leven te leiden, is het halverwege de berg ook ver genoeg. En misschien als iedereen mee helpt komt de olifant nog wel een stapje hoger…..

Groetjes allemaal en heel veel succes richting de "top"!!! Samen gaat 't lukken!!!

Anjo

Kwam vanavond toevallig weer eens even op deze site. Door een hyvesberichtje even verder geklikt en nu weer eens even zitten lezen hier.... Da's weer best een tijd geleden... Stiekem wel eens even hier op 't blog geweest, maar verder weinig zin en weinig fut om hier actief te zijn. 

't Was nu toch wel even schrikken hier en daar! Mede-stoppers van toen die toch weer in de valkuil getrapt zijn, da's altijd jammer! Maar mijn motto is en blijft: succes is een keer meer opstaan dan dat je gevallen bent.... Dus voor degenen die gevallen zijn oftewel in de "fout" zijn gegaan: probeer weer op te staan en dan natuurlijk heel veel succes bij jullie volgende stoppoging! Eens zal het lukken, want als ik het kan, dan kan jij het ook!!!

Zelf heb ik het gelukkig dus nog steeds vol kunnen houden om niet te roken. Nog steeds vind ik het vaak heel moeilijk.....

Inmiddels nu ruim tien maanden gestopt en langzaamaan ga ik nu richting een jaar rookvrij. Dat is toch wel super geweldig!

Verder voel ik me eigenlijk helemaal nog steeds niet zo goed. Ben nu al maanden aan 't kwakkelen en begin 't aardig beu te worden.... 

Spieren en dan met name m'n benen doen het nog steeds moeizaam, heb weinig energie en ben vaak heel rusteloos... 

Een paar maanden geleden is er na heel wat onderzoeken uitgekomen dat m'n schildklier weinig meer doet en dat zal ook de reden zijn van een heleboel kwaaltjes en mankementen.... Sta wat dat betreft nu onder intensieve controle en de medicatie wordt langzaam opgebouwd net zo lang tot een en ander redelijk ingesteld is en ik me hopelijk ook weer wat beter/fitter zal voelen. En weer wat vrolijker..... Nu herken ik mezelf vaak niet eens..... 't Is me ook wel een hele lange lijst met symptonen/klachten die horen bij deze ziekte (hypothyreoidie). Ook gewichtstoename hoort daarbij... Dus naast de kilootjes van het stoppen nog wat extra erbij door die trage schildklier.... grrrrrrr..... en maar dieeten met weinig koolhydraten, veel salades, shakes..... 

Natuurlijk, met zo'n kwaal valt best te leven, dat weet ik ook heus wel, maar ik vind 't hartstikke moeilijk... Gedeeltelijk zal die schildklier ook wel schuldig zijn aan die vervelende benen, maar er zal ook nog een knie-operatie volgen. Moet nog even door de MRI om te kijken wat er precies aan de hand is, maar de meniscus zal wel onderhanden genomen moeten worden en er zit waarschijnlijk wat versleten kraakbeen, dus ook daar zal wel wat gezaagd en geschaafd moeten worden......

Gelukkig mag ik genieten van een hele lange zomervakantie. Ben eerst met man, jongste zoon en hond ruim drie weken naar 't zonnige Spanje geweest en nu nog een paar weken lekker thuis. Langzaamaan weer een beetje proberen om een en ander voor te bereiden voor het komende muziekseizoen. Want over een paar weekjes weer aan de slag met m'n muziekkindjes. Begin september gaan we weer starten met de muziekspeeltuin en de kinderorkesten en natuurlijk ook zelf weer lekker muziek maken. Deze zomerse pas op de plaats was toch wel heel erg fijn!

Zo, dat lucht toch weer wel wat op om weer eens even alles van je af te schrijven.... misschien toch wat vaker even inloggen hier.....

Allemaal de hartelijke groeten en wie weet tot schrijfs!!

Anjo

Dank je wel voor alle leuke, lieve, opbeurende reacties op m'n vorige blog! Via hyves, pb of directe reactie, hartstikke tof dat er toch nog zoveel stopvrienden en -vriendinnen zijn, dat doet je goed!

Alweer ruim zeven maanden rookvrij  nog steeds moeilijk soms   dat hoort erbij zeggen ze  maar tot nu toe heb ik 't toch maar mooi voor elkaar  wel jammer van die extra kilootjes  die wilde ik er eigenlijk niet bij hebben  maar ja ook dat hoort erbij  en die strijd is inmiddels ook begonnen  dus nog meer dingen die niet mogen  't wordt wel een beperkt leventje maar allemaal voor het goede doel: een gezonde ik  en daar doen we het voor  

• ruim 200 dagen rookvrij

• bijna 5000 peuken niet gerookt

• bijna duizend euro bespaard YESSS!!!

   

't Gaat dus verder allemaal best wel goed hoor, bewegen is een beetje vervelend nu, maar er zijn een heleboel dingen die wel goed gaan gelukkig!

Inmiddels dus ook aan de verdere "renovatie" van 't lijf begonnen: wegwerken van de extra kilootjes, gebitsherstel en witten van de tanden, om straks als een geheel nieuw mens tevoorschijn te komen.... Die besparing wordt dus ruimschoots weer uitgegeven aan mezelf..... 

Allemaal een hele fijne rookvrije dag gewenst!!!

Voor degenen die elkaar zaterdag gaan ontmoeten: een hele gezellige meeting gewenst!! Ik heb nog een hele kleine hoop om er toch misschien nog even bij te zijn, maar dat weet ik dus nog niet zeker. Zou het wel superleuk vinden om jullie allemaal te zien!

Liefs!

Anjo

Hey  lieve stopvrienden,

’t Is weer even geleden dat ik hier op dit blog te vinden was…. Maar ik kan jullie geruststellen: ik rook nog steeds niet!! Inmiddels nu 202 dagen, dus bijna zeven maanden rookvrij en 4867 sigaretten niet gerookt. Al bijna duizend euro bespaard….. Langzaam maar zeker richting een jaar rookvrij!

Dat is op zich natuurlijk een megaprestatie, dat vind ik nog steeds, en ik vind het ook nog steeds best wel moeilijk…..

Voor alle privéberichtjes heel hartelijk dank! Het is toch een fijn gevoel dat er lotgenoten zijn die zo af en toe eens even aan je denken…!!

A.s. zaterdag dus de meeting. Na een berichtje als herinnering van de organisatie dacht ik, kom, laat ik toch weer eens even een kort berichtje schrijven….

Die meeting, nee, die ben ik echt niet vergeten, maar of het gaat lukken om daar bij te zijn…. ?????

Zit al een tijdje helemaal in de lappenmand. M’n spieren en gewrichten willen niet wat ik wil en al met al is ’t best een pijnlijke geschiedenis. Ben onder behandeling o.a. ook bij een osteopaat, deze geeft wel wat verbetering, maar bewegen gaat moeizaam. Heb binnenkort ook weer een afspraak bij een orthopedisch chirurg, er zullen weer wat onderzoeken volgen en mogelijk nog een operatie….

Ik ben er (zoals bijna niemand trouwens….) de mens niet naar om te kwakkelen en ziek te zijn, kan eigenlijk helemaal niet stil zitten, ben altijd een (veel te) bezige bij, maar ’t is nu niet anders en dat accepteren is nogal moeilijk….

Verder ook nogal wat onzekere en moeilijke dingetjes gehad, dus moet heel erg uitkijken dat ik door dit alles niet in een depressie kom te zitten....

Gelukkig lukt het aardig om met een beetje pijnstilling de lessen en repetities door te laten gaan met al m’n muziekkindjes, want dat is m’n lust en m’n leven.

Maar voor a.s. zaterdag moet ik me denk ik toch verontschuldigen. Mocht manlief tijd en zin hebben om met mij naar Utrecht te rijden, dan zien jullie me wel verschijnen, maar anders moet ik ’t dus echt af laten weten….. want zelf zo'n eind rijden gaat niet lukken en openbaar vervoer zie ik ook niet echt zitten.....

In ieder geval voor degenen die er wel bij zullen zijn: een hele gezellige meeting gewenst!!!

Tenslotte voor jullie en ook voor mezelf een gouwe ouwe:

Geluk maakt je vriendelijk
Beproevingen maken je sterk
Verdriet houdt je menselijk
Mislukkingen houden je nederig
Maar alleen de hoop laat je vooruitgaan..... 

Heel veel liefs allemaal!

Anjo